Nauczyciele wychowania

Sport Nauczyciele wychowania fizycznego coraz większą uwagę przykładają do nauczania gry sportów drużynowych. Obok piłki nożnej (która zawsze była numerem 1) wuefiści uczą podstaw siatkówki. Często na zajęciach wychowania fizycznego dzieci trenują zagrywkę, odbiór i podbijanie piłki metodą "trzech palców". Wszystko to za sprawą faktu, iż siatkówka stała się w Polsce sportem numer 2 (po futbolu) i dzieci chętnie garną się do tej dyscypliny sportowej. Jeśli popularność tego sportu będzie w dalszym ciągu rosła, to może się okazać, że z grup odbijających piłkę siatkową dzieci zaczną powstawać szkółki i akademie sportowe. Byłoby miło, bo jeśli tak by się właśnie stało, to mielibyśmy juniorskie zaplecze siatkarskie, o jakim inne kraje mogą tylko marzyć. Warto o tym pomyśleć, bo wobec niemocy naszych piłkarzy i fatalnej organizacji jaka panuje w PZPN, to właśnie siatkówka może się stać naszym sportem narodowym. A mając juniorskie zaplecze moglibyśmy się stać niedoścignioną, siatkarską potęgą na dziesiątki kolejnych lat.

Do jeździectwa zalicza się wszystkie konkurencje sportowe konne wraz z powożeniem. A zatem jest to dosyć szeroka i złożona kategoria. Zalicza się do niej między innymi takie sporty konne: rajdy, skoki, ujeżdżenie, woltyżerkę, powożenie, reining oraz Polo. To teraz może po krótce o każdym z tych sportów konnych. Zacznijmy od skoków przez przeszkody. Konkurencja ta polega na tym, że jeździec wraz z koniem ma za zadanie pokonać w jak najkrótszym czasie przeszkody i jednocześnie zrzucając ich jak najmniej. Natomiast ujeżdżenie zwane też inaczej dresażem polega na tym, że należy wykonywać określone figury na czworoboku. A co to takiego woltyżerka? Otóż jest to nic innego jak gimnastyka artystyczna na koniu. Może być wykonywana zarówno przez jedną osobę jak i drużynę. Koń podczas tej akrobacji porusza się w stępie lub galopie. Jest to bardzo widowiskowa konkurencja sportowa. Na koniec trzeba powiedzieć coś o powożeniu, czyli najstarszej dyscyplinie konnej. Powożenie składa się z trzech części : ujeżdżania, maratonu oraz zręczności powożenia.

Dziesięciobój lekkoatletyczny jest konkurencją rozgrywaną tylko i wyłącznie przez mężczyzn. Jak można łatwo się domyślić na tą konkurencję składa się aż dziesięć konkurencji sportowych. Dziesięciobój lekkoatletyczny rozgrywany jest tylko na otwartym stadionie. W hali nie jest uprawiany. Tam mężczyźni startują w siedmioboju lekkoatletycznym. Podobnie jak siedmiobój, tak i dziesięciobój rozgrywany jest w ciągu dwóch dni. Pierwszego dnia zawodnicy startują w biegu na sto metrów, w skoku w dal, w pchnięciu kulą, w skoku wzwyż a także w biegu na czterysta metrów. Natomiast drugiego dnia zawodnicy sprawdzają się ze sobą w biegu na sto dziesięć metrów przez płotki, w rzucie dyskiem, w skoku o tyczce, w rzucie oszczepem oraz w biegu na tysiąc pięćset metrów. Dziesięciobój lekkoatletyczny jest konkurencją olimpijską od 1912 roku. W Polsce największy sukces w tej dziedzinie uzyskał Ryszard Katus, który to zajął trzecie miejsce na igrzyskach w Monachium w 1972 roku. Obecnie Polacy nie osiągają jakiś znaczących sukcesów w dziesięcioboju.